[SF] But I still love uCouple >> Siwon x Kyuhyun
Writer >> Jokie [Sheiio]
Note >> SF เรื่องแรกค่ะ ได้เพลงที่ KRY ร้องประกอบ Snow Flower มาเป็นแรงบัลดาลใจค่ะ ตรงไหนไม่ดี บรรยายไม่เกต หรือมันไม่ดียังไง คอมเม้น บอกได้เลยนะคะ หรือ PM มาบอกก็ได้ค่ะ เคยอยากแต่งนานมากแล้ว แต่ยังไม่กล้าแต่งอ่ะ ฮ่าๆๆๆ แต่วันนี้ ครึ้มอกครึ้มใจ ใจกล้าหน้าด้าน(?) มาลง ให้ติชมค่ะ ภาษากะการบรรยายมันแปลกๆ บอกด้วยน้า เราจะได้ปรับปรุงค่ะ
....................................................................................
โซลเวลานี้เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่ออกมาฉลองปีใหม่กับครอบครัว เพื่อนฝูง และคนรัก
อย่างมื่นชื่น แสง สี สวยงามไปหมด
มีแต่คนมาเป็นคู่ คู่ และคู่
เห็นแล้วมันคิดถึง …..
ผมเดินไปที่ริมแม่น้ำ ที่ๆที่ผมเคยนั่งเล่นกับคนรักของผม
คนรัก ใช่สิ คนรัก คนรักของผม
คนรักของผม ตอนนี้เขาไปอยู่ที่ไหน?
ฉันหยุดเดินอีกครั้ง และค่อยๆเอามือมาปิดตาตัวเองเหมือนกับที่เธอเคยทำให้ผม เธอยื่นมาปิดตาฉันจากทางด้านหลัง
“คยูฮยอนนา อย่าแกล้งพี่สิ ปิดตาแบบนี้พี่จะมองเห็นนายได้ไงเล่า”“คิกๆ มองไม่เห็นสิดี แบร่ๆๆ “
ก็ฮยองอ่ะ มองผมทีไร ผมก็เขินทุกทีสิน่า ไม่เอาหรอกนะ แกล้งให้เข็ดเลย ฮ่าฮ่า
“อะไรอ่า .. แล้วเมื่อยมั้ย? เขย่งสุดขาเลยสิท่า ปิดตาพี่แบบนี้ พี่ว่ามันเมื่อยออกนะที่รัก ฮ่าฮ่าฮ่า”
“ซีวอนฮยองอ่า ว่าผมเตี้ยอีกแล้วนะ ทำไมล่ะ เตี้ยแล้วผิดตรงไหน ผมน่ะไม่แปลกหรอกนะ ฮยองน่ะแหละ เกิดมาสูงผิดมนุษย์ทำไมกันล่ะ ฮึ่ย” พูดจบร่างบางอันเป็นที่รักยิ่งก็เกิดอาการทำแก้มพองลม งอนตุ้บป่องเดินไปอีกทาง
ร้อนถึงอีกคนที่กำลังยืนเอ๋อกับอาการของคนรัก ที่ตะกี้ยังอารมณ์ดีแกล้งเขาอยู่เลย แล้วนี่มันเป็นไรไปอีกวะเนี่ย
ฮึฮึ อะไรกัน!! ผมเตี้ยตรงไหน อย่างน้อยผมก็สูงกว่าอุคกี้ กะทงเฮฮยองตั้งเยอะนะ >3<
เฮ้ยย นี่ผมพูดอะไรออกไปเนี่ย ลืมไปเลยว่าลูกแมวของผม ไม่ชอบให้คนมาหาว่าเตี้ย (ก็เขาเตี้ยกว่าผมจริงๆนี่นา รึคุณว่าไม่จริง?) ทำไงดีล่ะเนี่ย????
“อ่า คยูฮยอนนา พี่ขอโทษน้า ถึงนายจะเตี้ยนะ แต่พี่ก็รักของพี่นี่นา โอ๋ๆ ไม่โกรธกันนะ นะ นะ”“….
”“ถึงนายจะเตี้ย แต่นายก็น่ารัก แล้วก็สวยสุดๆไปเลยนะ หายโกรธเหอะนะ”
“พี่บอกว่าผมสวยหรอห้ะ! บอกกี่ทีแล้วว่า อย่าพูดแบบนี้นะ ผมไม่ใช่ผู้หญิงนะ สวยอะไรที่ไหนกัน โอ้ย อารมณ์เสีย ไม่ต้องฉะหลงฉลองมันแล้วปีใหม่เนี่ย กลับบ้าน!!!”
อ่าว เฮ้ย เอาอีกแล้ว ปากผม มันหาเรื่องอีกแล้ว ลืมบอกไปครับ ว่าลูกแมว เอ้ย ที่รักของผมเนี่ย จะโกรธยิ่งกว่าเดิมถ้าได้ยินว่า คนชมว่า สวย ครับ
ที่รักจ๋า เค้าขอโทษ ให้อภัยเค้านะ ปากมันพูดไปเอง พี่ไม่ได้ตั้งใจ๊ตั้งใจพูดน้า (ก็ผมว่าแฟนผมสวยนี่นา ทำไมเค้าถึงไม่ยอมรับสักทีนะ ยิ่งตอนงอนแบบนี้นะ ยิ่งน่ารัก)
“งั้นเดี๋ยวพี่พาไปถอยเกมส์ใหม่ล่าสุดที่นายอยากได้ดีมั้ย เกมส์ที่วันก่อนเราไปดูที่ห้างกันอ่ะ ไปเดี๋ยวนี้เลยป่ะๆ แล้วเดี๋ยวแถมดีวีดีซีรีย์ละครที่นายชอบสัก 10 เรื่องไปเลยดีมั้ย ป่ะๆ” พูดจบก็ลากมือแฟนสาว(?) ไปทันที แน่นอนว่าโจคยูฮยอนไม่ยอม!!
“ปล่อยมือผมเดี๋ยวนี้นะฮยองฮยองคิดว่า เอาของมาล่อแค่นี้ แล้วผมจะหายโกรธง่ายๆหรอไง” หึ ผมไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกนะฮยอง
หึหึ โกรธครับโกรธ หนอย คนเค้าออกจะหล่อ มาบอกว่าสวยได้ไงกัน ผมไม่ใช่ผู้หญิงนะที่จะมาปลื้มเวลามีคนมาชมว่าสวยน่ะ
ร่างสูงทำหน้าสลดไป 3 วิ แล้วกล่าวเสียงอ่อย หน้ามองแต่พื้น ไม่กล้าสู้หน้าคนตรงหน้า
“แล้วที่รักอยากให้พี่ทำอะไรล่ะครับ ก็พี่ขอโทษไปแล้วนี่นา พี่มันปากเสียเองแหละ”
ร่างบางเห็นดังนั้นก็อดยิ้มไม่ได้ เริ่มใจอ่อนขึ้นมาแล้ว ความจริงก็ไม่ได้โกรธไรมากหรอกนะ โกรธแปปนึง ก็หายแล้วเขาน่ะ แค่อยากจะแกล้งคนตรงหน้าสักหน่อย เห็นแล้วมันหน้าแกล้งน่ะ นานๆจะได้เห็นผู้ชายอย่างชเวซีวอนผู้แสนจะเพอร์เฟค ทำหน้าแบบนี้ มันเป็นภาพหายากน่ะครับ คิกๆ
“ถ้างั้น …ก็ได้ ผมไม่โกรธฮยองละ แต่ฮยองต้องสัญญาว่าจะไม่ล้อผมว่า เตี้ย กะสวย อีกนะ ฮยองก็รู้ว่าผมไม่ชอบ ถ้าจะชมก็ต้องพูดว่าผม น่ะ หล่อ เข้าใจมั้ย” ร่างบางพูดเสียงเข้ม แต่หน้าน่ะกลั้นขำแทบแย่แน่ะ
“ไม่โกรธแล้วนะๆๆ อ่าพี่รักคยูฮยอนที่สุดเลย” พูดจบก็สวมกอดร่างบางตรงหน้า พร้อมกับขโมยหอมแก้มไปอีกหลายฟอด
“เฮ้ย ฮยองอ่ะ คนเยอะแยะ ฮยองไม่อายแต่ผมอายนะ ไหนบอกจะพาไปซื้อเกมส์อ่ะ ดีวีดีด้วย ไปเลยๆ เดี๋ยวห้างปิดนะ อย่ามาทำลืม ผมไม่ลืมหรอกนะ” เสียงแหวดังลั่นของคนน่ารักดังไม่ใช่เล่นๆ ทำเอาคู่รักหลายคู่หันมามองแล้วพากันอมยิ้มกับความน่ารักของคนทั้งคู่ อย่างปิดไม่มิด
ฮยองครับ ผมก็แกล้งฮยองไปงั้นเอง จริงๆแล้ว ผมรักฮยองนะฮะ
ไม่มีอีกแล้วสินะ........ ไม่มีอีกแล้วคยูฮยอน
นายหายไปไหนกันนะ?
กี่ปีแล้ว ที่จู่ๆนายก็มาทำร้ายหัวใจพี่ แล้วนายก็หายไป
แค่คิดถึง(อดีต)คนรัก ขึ้นมา น้ำตาผมก็ไหลทุกที แล้วนี่มันก็กำลังไหลอีกแล้วล่ะครับผมห้ามมันไมได้จริงๆ
เธอเป็นคนส่งสายลมที่อ่อนโยนนี้มางั้นเหรอ
ยามที่ฉันอ่อนล้าเพราะน้ำตาที่ไหลออกมา ฉันอยากจะทำให้ตัวเองหายไปจริงๆ
ฉันได้พบเจอกับความทรงจำเก่าๆของเรา
ฉันไม่สามารถลืมช่วงเวลาอันยาวนานที่เราได้ใช้ร่วมกันไปได้
เธอน่าจะต้องการฉันมากกว่านี้ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมกัน....ทำไมเธอถึงจากฉันไปง่ายๆ เธอควรจะเชื่อในความรักครั้งนี้ ฉันปล่อยให้มันจบไปแบบนี้ไม่ได้หรอก
นี่เรารักกันไม่ใช่หรอ เรารักกัน เรารักกัน ผมได้แต่ถามและพร่ำบอกตัวเองอยู่เสมอ
ตั้งแต่ที่เขาจากผมไปในวันคริสมาสต์เมื่อ 5 ปีก่อน
ณ ตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่า ผมทำผิดอะไร ทำไมเขาถึงทิ้งผมไปอย่างนี้
“ฮยองฮะ นี่แฟนผม เธอคือคนที่ผมจะแต่งงานด้วยน่ะฮะ เธอชื่อ ฮานึลครับ”
“ฮานึล นี่ซีวอนฮยอง พี่ชายผมเองครับ”“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ได้ยินคยูฮยอนพูดถึงพี่อยู่บ่อยๆน่ะค่ะ”
ฉึก ฉึก …. ใครเอามีดมาแทงหัวใจของผมนะ
ทำไมมันถึงได้ชา แบบนี้พี่ชายเหรอ
ผมไปเป็นพี่ชายคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กันคยูฮยอน ……..แค่พี่ชายเองหรอ………….
นายจะแต่งงานหรอ ทำไมพี่ไม่เคยรู้เรื่องมาก่อนเลย
เหมือนร่างบางจะรู้ใจ กับสายตาไม่เข้าใจของคนตรงหน้า
“ผมแค่จะมาบอกลาฮยองน่ะครับ แล้วก็ ….. เราเลิกกันนะครับ”
ร่างบางกระซิบข้างหูเสียงแผ่ว แต่มันกลับชัดเจนมากในโสตประสาทของอีกฝ่าย
“ผมกับฮานึลขอตัวก่อนนะครับ เรามีธุระต้องไปทำกันต่อ”
ภาพที่เห็นอย่างลางเลือนตอนนี้ คือร่างทั้งสองร่างกำลังค่อยๆเดินไกลออกไป ไกลออกไป
จนกระทั่งสุดสายตา หนึ่งในนั้นเป็นบุคคลที่รักที่สุดสำหรับผม
ไม่จริงใช่มั้ย …ใครก็ได้บอกผมที ผมกำลังฝันไปใช่มั้ย ฝันร้ายแบบนี้ผมไม่อยากรับรู้เลย
คยูฮยอนที่รักของผมกำลังจะบอกผมว่า เขามีแฟนแล้ว และเขาก็กำลังไปจากผม
แล้วพี่ล่ะ คยู ในสายตาของนาย พี่เป็นแค่พี่ชายร่วมโลกของนายเท่านั้นเองหรอ?
ฉึก … ฉึก เจ็บเหลือเกิน
ผมขอโทษฮะฮยอง
ผมขอโทษผมรู้ว่า ฮยองกำลังร้องไห้
ผมก็เสียใจไม่แพ้ฮยองหรอกนะฮะ
ฮึก ฮึก ผมขอโทษ …… ผมยังรักฮยองเหมือนเดิมนะฮะ ฮึก ฮึก
* t b c
................................................
เอนจอยนะคะ เม้นมาสิ แล้วเราจะมาต่อให้ อิอิ
